tag:blogger.com,1999:blog-40902294853035006722011-07-08T14:28:01.705+07:00gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.comBlogger281100tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-77155126789203989562009-08-22T21:39:00.000+07:002009-08-22T21:40:15.951+07:00ยังคง confirm ว่า แขกมันนิสัยไม่ดี<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-7715512678920398956?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-29915166529474114922009-08-16T22:35:00.003+07:002009-08-16T22:55:49.333+07:00<div align="justify"><img style="margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 235px; display: block; height: 410px;" alt="" src="http://www.costumzee.com/view/wp-content/uploads/2008/07/1-12.jpg" border="0" /> อ่ะ จริงๆ มันเป็นการ์ตูน สมัยที่คนเขียน blog เองอายุประมาณ 5-6 ขวบ ได้ดู ย้ำ ครับ ย้ำ ว่าได้ดู ไม่ใช่ว่าเริ่มดู เพราะไม่รู้ว่ามันเกิดจากสมัยปีอะไรกันแน่ พูดถึง G.I.Joe ในรูปแบบการ์ตูนที่ผมได้ดู ก็ได้ดูอยู่ไม่กี่ตอนเอง เพราะตอนนั้นก็ยังเด็กมาๆ จำความอะไรไม่ค่อยได้หรอก อะไรออกทีวีก็ดูมันไป ไม่ได้จะติดตามอะไรกะเค้า</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify"></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/3/36/Gijoenesscreen.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 414px; height: 280px;" src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/3/36/Gijoenesscreen.jpg" alt="" border="0" /></a></div><div align="justify">อ้อ นอกจากการ์ตูนแล้ว ก็เล่นเกมของมันด้วย เป็นเกมแนว Action ผ่านด่าน มีตัวละครให้เลือกใช้ได้ สมัยที่ Atari ยังฮิตกันอยู่ (เครื่อง famicom นั่นแหละ) </div><br /><div align="justify"> </div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ryanericsongcanlas.files.wordpress.com/2009/05/gi_joe_poster.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 288px; height: 446px;" src="http://ryanericsongcanlas.files.wordpress.com/2009/05/gi_joe_poster.jpg" alt="" border="0" /></a><div align="justify">กลับเข้าเรื่องกันบ้าง กับ G.I.Joe ที่เป็นหนังจอเงินที่กำลังฉายอยู่ ณ ขณะนี้... อืม ไม่มี spoil นะ เอาเป็นว่าโดยส่วนตัวแล้ว story board ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เนื้อเรื่องยังอ่อน การผูกเงื่อนงำก็ยังไม่อยู่ในขั้นน่าติดตาม เหมือนว่าดูการ์ตูนที่ใช้คนจริงเล่นแทนเลย (ก็มันมาจากการ์ตูนนี่หว่า!)<br /><br />ใครที่ไม่ซีเรียส อยากดูหนัง Action จ๋า แบบที่ใช้อาวุธ hi-tech ยิงกันสนั่น G.I.Joe ก็เป็นอีกทางเลือกนึง ณ ขณะนี้ครับ :)<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-2991516652947411492?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-64191207599276311762009-08-12T01:36:00.000+07:002009-08-12T01:37:06.642+07:00เจองูกับเจอแขก แม่ง ทำไมเค้าบอกให้ตีแขกก่อน<br />... แขกมันแสบจริงๆ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-6419120759927631176?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-88128339010170625152009-07-28T10:30:00.005+07:002009-07-28T10:42:12.850+07:00topic นี้มิได้ spoil เนื้อเรื่อง<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://screenrant.com/wp-content/uploads/harry-potter-and-the-half-blood-prince.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 282px; height: 400px;" src="http://screenrant.com/wp-content/uploads/harry-potter-and-the-half-blood-prince.jpg" alt="" border="0" /></a><br />สัปดาห์ที่แล้ว ไปดู HP6 มา บางคนบอกว่า ไม่สนุก อ่านหนังสือสนุกกว่า แต่เฉยๆ นะ ที่ว่าเฉยๆ หมายถึงเฉยๆ กับ spoil จากคนที่บอกว่าไม่สนุกน่ะ เพราะภาคนี้ยังไม่ได้อ่านหนังสือ พอเข้าไปดูแล้ว อืม เนื้อเรื่องมันก็ชวนน่าติดตามดีนะ ไม่ค่อยน่าเบื่อ (มั้ง) คงเป็นเพราะไม่ได้อ่านหนังสือ เลยไม่รู้เนื้อเรื่องทั้งหมด คนที่อ่านหนังสือไปก่อนคงจะดูแล้วรู้สึกว่าเนื้อเรื่องมันโดนย่อ โดนหั่น กระชับไปไม่สนุก<br /><br />ปล. เป็นความเห็นส่วนตัว อาจจะไม่ตรงกับความคิดเห็นของคนอื่น<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.kmitl.ac.th/%7Es9011164/harrypotter7uscover.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 397px; height: 600px;" src="http://www.kmitl.ac.th/%7Es9011164/harrypotter7uscover.jpg" alt="" border="0" /></a><br />หลังจากที่ดู HP6 แล้ว ก็เลยอยากรู้เนื้อเรื่องต่อ ว่ามันเป็นยังไง เลยไปหาเนื้อเรื่องย่อใน internet อ่านเอา ซึ่งอ่านแล้วก็พอเข้าใจเนื้อเรื่อง ว่าคนแต่งทำให้มันซับซ้อนยังไง แต่ก็ยังไม่พอใจเลยซื้อ HP7 มาอ่านเต็มๆเลย ^^ ตอนนี้อ่านไปได้ 200 กว่าหน้าละ ผลพวงจากเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาว่าง เลยมีเวลานั่งอ่าน<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-8812833901017062515?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-28037753517268483702009-06-19T12:07:00.006+07:002009-06-21T13:07:40.085+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://screenrant.com/wp-content/uploads/up-poster1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 445px; height: 660px;" src="http://screenrant.com/wp-content/uploads/up-poster1.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />นานๆ จะเขียน review หนังซักเรื่อง<br /><br />ดูด้วยความไม่ได้คาดหวังอะไร แต่กลับได้อะไรมามากกว่าที่คิด<br /><br />Up - 3D animation จากค่าย PIXAR ด้วยความที่เป็นหนังการ์ตูน เลยไม่ได้คาดหวังอะไรกับมันมากมาย คิดว่าดูสนุกๆ เหมือนดู Wall-E (โดยมากหนังการ์ตูนของ PIXAR จะแฝงแง่คิดเอาไว้ในเรื่องด้วย) เรื่องนี้ก็เช่นกัน เปิดเรื่องมาก็ทำเอาหดหู่ไปเล็กน้อย ไม่คิดว่าหนังการ์ตูนจะสื่ออารมณ์และกระชากอารมณ์ได้ขนาดนี้ เล่นเอาน้ำตาคลอเบ้าเลยทีเดียว ตอนจบก็เช่นกัน เรียกว่าเป็นหนังเรียกน้ำตาได้อีกเรื่องนึง ทั้งๆ ที่เป็นการ์ตูน<br /><br />เนื่องเรื่องโดยรวมของหนังเรื่องนี้คือ คุณปู่ต้องการที่จะผจญภัยไปยังอเมริกาใต้ เพราะเป็นฝันวัยเด็กของเขาและคู่รัก คุณปู่ "Carl" ได้พยายามที่จะทำความฝันวัยเด็กให้สำเร็จ โดยเดินทางไปผจญภัย ร่วมกับเพื่อนวัยหลานของเขา "Russel" และได้พบเจอเพื่อนต่างสายพันธุ์อีกระหว่างการเดินทาง<br /><br />เมื่อคุณปู่ Carl สามารถไปยังสถานที่ที่เขาต้องการพิชิตสำเร็จ เขาจึงได้พบว่า สิ่งที่ภรรยาเขาต้องการในวัยเด็กนั้น ไม่ใช่สิ่งที่เขาพึ่งทำสำเร็จไป สิ่งที่ Carl ไล่ตามฝันมาทั้งชีวิตคือ สิ่งที่พบเจอกับเด็กหญิงตอนแรก (Ellie - ภรรยาของคุณปู่ Carl ในเวลาต่อมา) แต่ความฝันของภรรยาเขาคือการได้ใช้ชีวิตร่วมกับ Carl อย่างมีความสุขทุกๆ วัน ก็ถือเป็นการผจญภัยแล้ว<br /><br />เมื่อ Carl ได้ค้นพบว่า สิ่งที่ Ellie ต้องการคือ อยากให้ Carl ออกผจญภัยครั้งใหม่ โดยที่ไม่ต้องมี Ellie และ Carl ก็ได้ตอบรับคำขอของ Ellie โดยการออกผจญภัยครั้งใหม่ โดยไม่ยึดติดกับความหลังของตัวเองอีกต่อไป<br /><br />สำหรับเรื่องราวเต็มๆ โปรดติดตามได้ในโรงหนังนะจ๊ะ หรือจะรอ DVD ออกมาก่อนก็ได้<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-2803775351726848370?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-56132241313461508152009-06-09T16:34:00.002+07:002009-06-09T19:26:30.552+07:00ที่ทำงานมีโต๊ะ pool มาตั้งแล้วแหละ อิอิ ชอบเล่นมากเลย กีฬาอะไรไม่รู้ คนอื่นอาจจะมองว่าปัญญาอ่อนแต่เราชอบ :P ให้นั่งเล่นทั้งวันก็เล่นได้นะเนี่ย เล่นแล้วก็ได้เหงื่อนิดหน่อย + ออกกำลังช่วงแขน(เฉพาะด้านที่ใช้ stroke ไม้คิว) กะ กล้ามเนื้อหลัง (เพราะก้มๆ เงยๆ บ่อย)<br />ช่วงนี้ว่างเป็นเดินไปที่โต๊ะพูล หาคนเล่นด้วย เล่นไม่เก่งแต่ใจรัก... อนาคตถ้ามีห้องที่มีที่ว่างพอ ก็ว่าจะเก็บหอมรอมริบซื้อโต๊ะพลูไว้ที่บ้านซักโต๊ะ... อิอิ<br /><br />กลางวันตีพลู ตกเย็นก็ไปเล่น Fitness ช่วงนี้ที่ office เน้นกิจกรรมเพื่อสุขภาพกันครับ ไปวิ่งๆๆๆๆๆ เพื่อ keep heart rate + burn นิดหน่อย แล้วก็เล่น weight machine นิดหน่อย เพื่อเอากล้ามเนื้อให้มัน firm<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-5613224131346150815?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-69725361859388636952009-05-26T22:34:00.002+07:002009-05-26T22:45:10.183+07:00พึ่งย้าย office ใหม่ ขลุกขลักทุกอย่างเลย ก็อย่างว่าแหละนะ เวลาน้อย งานเร่ง บลาๆๆๆ ไม่มีอะไร perfect น่ะ แต่ก็เข้าใจว่า ถึงเวลาจะเยอะกว่านี้ มันก็ไม่ 100% หรอกที่จะเสร็จ เพราะไม่ได้ย้ายกันบ่อยๆ มันมีจุดบกพร่องเล็กๆ น้อยๆ ที่มองข้ามไปอย่างแน่นอน<br /><br />เอาเหอะ ตอนนี้ยังไม่มีโต๊ะนั่งเป็นตัวตนเลย อาศัยนั่งกับชาวบ้านไปวันๆ... ขอแค่ที่นั่ง ให้ทำงานได้ก็พอละ เฮ้อ ทำไมชีวิตตรูมันลำเค็ญแบบนี้วะ 5555 (บ่นไปงั้นแหละ จริงๆ ถ้าไม่มีงานจะไม่บ่นเลย ตรูจะร่อนนนนนให้ทั่วเรย)<br /><br />พรุ่งนี้กินแบบประหยัดๆ ดีกว่า เดี๋ยวไปซื้อธงฟ้าราคาเดียว 12 บาท รวมกล่อง 5555 ลองดูก่อน ถ้ามัน work เดี๋ยวหุงข้าวเอง ซื้อแต่กับ ประหยัดตังงงงงงงง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-6972536185938863695?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-74880909378505296232009-04-27T22:16:00.001+07:002009-04-27T22:17:09.663+07:00จริงๆ ก็ไม่ใช่เรื่องอะไรหรอก จะบอกว่า ถ้าไม่มีภาระส่วนตัวอะไร เรื่องเงิน เรื่องโน่นเรื่องนี่ ตอนนี้คงไม่ได้อยู่ที่ กทม แล้ว คาดว่าคงลาออกไปทำตามความฝันของตัวเองซักอย่าง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-7488090937850529623?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-15127199711859531572009-04-09T23:37:00.001+07:002009-04-09T23:55:58.039+07:00เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเองอ่ะสิ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-1512719971185953157?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-22979371654612073842009-04-02T22:17:00.002+07:002009-04-02T22:19:44.014+07:00<div style="text-align: center;">เมื่อวันที่ชีวิต เดินเข้ามาถึงจุดเปลี่ยน จนบางครั้งคนเราไม่ทันได้ตระเตรียมหัวใจ<br />ความสุขความทุกข์ ไม่มีใครรู้ว่าจะมาเมื่อไหร่ จะยอมรับความจริงที่เจอได้แค่ไหน<br /><br />เพราะชีวิตคือชีวิต เมื่อมีเข้ามาก็มีเลิกไป<br />มีสุขสมมีผิดหวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว เกิดขึ้นได้ทุกวัน<br /><br />อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน<br />อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด<br /><br />สุขก็เตรียมไว้ ว่าความทุกข์คงตามมาอีกไม่ไกล จะได้รับความจริงเมื่อต้องเจ็บปวดไหว<br /><br />เพราะชีวิตคือชีวิต เมื่อมีเข้ามาก็มีเลิกไป<br />มีสุขสมมีผิดหวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว เกิดขึ้นได้ทุกวัน<br /><br />อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน<br />อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด<br /><br />อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน<br />อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด<br /><br />อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน<br />อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด<br /><br />อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด<br /><br />...<br /><br />เมื่อชีวิตถึงจุดเปลี่ยน<br />ต้องเลือกระหว่าง<br /><span style="font-weight: bold;">ศักดิ์ศรี</span><br />หรือ<br /><span style="font-weight: bold;">ความอยู่รอด</span><br /><br />ยอมรับในสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่หวัง<br />ต้องเลือกระหว่าง<br /><span style="font-weight: bold;">สิ่งที่ชอบ</span><br />หรือ<br /><span style="font-weight: bold;">สิ่งที่ต้องทำใจให้ชอบ</span><br /><br />คุณจะเืลือกอะไร<br />coming soon...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-2297937165461207384?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-4623412578478515172009-03-31T14:09:00.004+07:002009-03-31T18:14:29.641+07:00<div style="text-align: justify;">เมื่อวานขับรถกลับบ้าน... ขณะที่ขับอยู่รู้สึกได้ว่ารถมันปัดๆออกทางขวา แต่ก็ไม่ได้เอะใจอะไร คิดว่าลมแรง พอถึงที่จอดรถที่คอนโด เดินลงไปดู... อ่าว แบนติดดินเลย ชิบหายละ ดีรถไม่คว่ำตาย ก็ว่าทำไมรถมันปัดๆ ออกข้าง รีบสูบลมเลยตอนนั้น ดีที่มีเครื่องสูบลมไฟฟ้าติดรถ ตอนแรกคิดว่าโดนปล่อยลม แต่ภาวนาให้เป็นยางรั่วมากกว่า เพราะถ้าโดนปล่อยลมจริง ไม่รู้ว่าใครมาปล่อยนะสิ อันตราย<br /><br />ดึกๆ เดินลงไปเช็คดูอีกรอบ อืม ลมยางอ่อนลงไปเยอะ แสดงว่ายางรั่ว แต่ไม่รู้ว่ารั่วเพราะอะไร ก็เลยรอให้ถึงตอนเช้าแล้วขับไปให้อู่หน้าคอนโดดูให้ดีกว่า<br /><br />ตอนเช้า เป็นไปตามคาด ยางแบนติดดินเลย - -! รีบสูบลมใหม่อีกรอบ แล้วขับไปอู่เลย ดีที่อู่เปิดแต่เช้า + เปลี่ยนยางที่นี่ เลยได้รับการบริการดีหน่อย<br /><br />สรุปผล โดนตะปูขนาด 1 นิ้ว จิ้มเข้าที่ยาง แก้มยางช้ำ เกือบได้เปลี่ยนยางเส้นใหม่ ค่าเสียหายในการปะยาง... ฟรี! เพราะยางเค้ารับประกัน :P</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-462341257847851517?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-75243327823470687302009-03-26T11:05:00.003+07:002009-03-30T11:07:53.851+07:00ตอนเช้าวันนี้ หลังจากที่เปิดรถ และกำลังจะเข้าไปนั่งเตรียมตัวที่จะ start รถ ก็เอากระเป๋าสะพายวางไว้ที่นั่งข้างคนขับ จังหวะนั้นเอง ได้เหลือบไปเห็น... มดดำ 4-5 ตัว ขนาดตัวไม่ใหญ่ ไม่เล็ก กำลังวิ่งวุ่นอยู่บนเบาะ ในใจเริ่มคิด "เฮ่ย ซวยละ มดแม่ง มาทำรังบนรถเหรอ" แล้วก็จิตนาการไปถึงเรื่องที่พี่หนึ่ง (คนไทยที่อยู่สวีเดน) เล่าให้ฟัง ว่ารถ Fortuner ของพี่เค้าที่เมืองไทย เคยเจอมดดำทำรัง เต็มคันรถ ไข่มดเต็มขอบประตู ต้องแกะที่หุ้มทั้งคันรถออกไปล้าง เอามด+ไข่มดออก เฮ้อนึกแล้วสยอง แต่คิดว่าคงไม่มีอะไร มันคงเข้ามาหาของกิน + หลบฝนเฉยๆ ไอ่เราก็ไม่ได้เอาไปจอดทิ้งไว้ที่ไหนนานๆ ซักหน่อย กรณีของพี่หนึ่งนั่นจอดทิ้งไว้เป็นเดือน 555<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-7524332782347068730?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-71780561452341354482009-03-21T18:50:00.003+07:002009-03-21T18:59:37.341+07:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://images.techtree.com/ttimages/story/logitech-basic-optical.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 170px; height: 170px;" src="http://images.techtree.com/ttimages/story/logitech-basic-optical.jpg" alt="" border="0" /></a><br /></div><div style="text-align: justify;">นึกได้ว่า mouse ตัวที่ใช้อยู่เนี่ย... (ตามรูปข้างบน) ใช้มาตั้งแต่ปี 2001 ตอนนั้นซื้อมาราคา 800 บาท ~ 29$ ใช้มาได้สิริรวม 8 ปี อืม... นานเหมือนกันนะเนี่ย รูปจริงๆ ก็ไม่ต่างจากรูปด้านบนหรอก แค่สีขาวมันหายไปหมดแล้ว กลายเป็นสีเหลืองแทน :P ยังไม่กล้าคิดสภาพไอ่ iBook G4 เลย ตอนมันเหลืองทั้งอัน 555<br /><br />จะคอยดูว่าไอ่เจ้า Logitech G9 เนี่ยจะอยู่กับเราไปได้ซักกี่ปีกันเชียว<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-7178056145234135448?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-7898495673497034732009-03-20T20:34:00.003+07:002009-03-21T08:36:25.124+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://techgasm.files.wordpress.com/2008/07/logitech-g9.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 148px;" src="http://techgasm.files.wordpress.com/2008/07/logitech-g9.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">หุหุ ในที่สุด ก็สอยมันมา...<br />ตอนแรกกะว่าจะไปซื้อ gaming mouse laser ซักตัว + sound card เจ๋งๆ<br /><br />แต่ได้กลับมาแค่นี้แหละ G9 ตัวเดียว ตอนแรกกะจะซื้อ A4Tech<br />แต่ในงานคอมมันไม่มีอ่ะ เลยได้เจ้านี่มาแทน :P<br /><br />หลายๆ คนอาจจะเห็นว่า Design มันแปลกๆ ไม่สวย อันนี้ก็ยอมรับว่าจริง แต่ลองจับๆ แล้วมันถนัดมือมาก เนื่องจากว่าผมเป็นคนมือเล็ก ถ้าใช้ G5,G7 เนี่ย ไม่ไหว เม้าส์ล้นมือ เวลาที่ใช้เม้าส์ใหญ่ๆ มันจะเมื่อยมือนะ<br /><br />หลังจากที่ลองเล่นๆ เจ้าตัวนี้ได้ซักพัก ก็ขอเขียน review เลยละกัน สามารถที่จะ set dpi ได้แบบ manual 5 ระดับเพื่อที่จะปรับแบบ real-time ได้ มี profile เปลี่ยนแบบ real-time ได้เช่นกัน เนื่องจากปุ่ม 9 ปุ่มบน mouse สามารถที่จะ assign ปุ่มอะไรให้ก็ได้ ตาม profile หรือตาม application ที่ run สามารถทำให้นอกจากจะเล่นเกมได้เลย ยังสามารถเอาไปทำงาน graphic ได้ด้วย ที่ dpi ต่ำๆ ต้องการความละเอียดสูง และตัว wheel มี 2 modes ด้วยกันคือ แบบปกติ ที่เลื่อนทีละ step และแบบ hyper-speed จะไม่มี step กลิ้งได้แบบ ล้อรถเลย 555 ลองใช้แล้วคล่องมือดี<br /><br />และได้ Wireless router ของ linksys มาอีกตัว ป๊าฝากซื้อ จะเอาไปใช้ที่ลำปาง ลองเอามา set ก็ใช้ไม่ยากนะ อุปกรณ์คอมพิวเตอร์แถวนี้ราคาไม่แพง + ใช้งานง่าย ของที่คนใช้เยอะๆ มักจะราคาถูก :P อยากให้การ์ดจอ + การ์ดเสียงราคาถูกๆ บ้างจัง จะได้ไม่ต้องเก็บตังเยอะๆ เพื่อซื้อ (มันจน) 555<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-789849567349703473?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-36127221222599383702009-03-19T19:31:00.004+07:002009-03-21T08:36:51.473+07:00<div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://images.apple.com/r/store/gallery/ibookg4/images/ibookg4_front_2004.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 350px; height: 225px;" src="http://images.apple.com/r/store/gallery/ibookg4/images/ibookg4_front_2004.jpg" alt="" border="0" /></a><br />แฮ่ๆ 2 วันที่ผ่านมา จับเอาน้อง iBook G4 หรือน้องขาวของเรา มาปัดฝุ่น ลง OSX Leopard (10.5) เนื่องจากว่าอยากลองจะ dev application บน iPhone ใช้เวลา 1 วันเต็มๆ ในการลง OS เนื่องจาก แผ่นมันไม่่ค่อยดี ก็ต้องนั่งลง 2-3 รอบ ถึงจะผ่าน แล้วใช้เวลาอีกวันนึงเต็มๆ ในการ update จาก 10.5 -> 10.5.6 เพื่อให้ spec รับกับ requirement ของ iPhone SDK แต่ ปรากฎว่า พอลง SDK ปุ๊บ ก็ได้กระจ่างความจริงที่ว่า ตัว iPhone Emulator เนี่ย มันไม่สามารถที่จะ run บน cpu g4 (ppc) ได้ T-T มันรองรับแต่ cpu intel ก็เลยกลายเป็นความจริงที่น่าเศร้าอีกเรื่อง...<br /><br />แต่ก็เอาเหอะ อย่างน้อยก็ทำให้รู้ว่าน้องขาวของเรายังทำงานเป็นปกติอยู่ สามารถรับ OSX Leopard ได้อย่างสบายๆ ฮ่าๆๆ (มีกระตุกบ้างเล็กน้อย)<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-3612722122259938370?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-15260125218614982312009-03-18T11:36:00.003+07:002009-03-18T12:23:39.566+07:00เย่ๆๆๆ อีก 13 วัน ก็จะหมดเดือนมีนาคมแล้ว ดีใจที่ Ubuntu 9.04 จะออกตัวเต็ม หลังจากที่รอมานาน เพราะตอน 8.10 ออกใหม่ๆ bug มันเยอะอ่ะ โดยเฉพาะตัว konsole (terminal KDE based) ตอนนั้นเคยลองใช้ 9.04 ที่เป็น alpha release มันใช้ได้ดีเลยแหละ เกือบจะหลงละ แต่พอดีดันไป update package บางตัว (ซึ่งคิดว่าคง 8.10 based packages) แม่ง ทำเอา network เดี้ยงไปเลย ใช้อะไรไม่ได้ เลยจำใจต้องถอยกลับไปใช้ 8.10 เจ้าแพะโหดแทน (ตัว alpha release ก็งี้แหละ bug เยอะ) อิอิ<br /><br />เพิ่มเติมอีกนิดนึง พึ่งสังเกตุว่า hotmail ให้พื้นที่ในการเก็บ mail ถึง 500GB O_O โอ แม่เจ้า<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-1526012521861498231?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-4071596190450301562009-03-13T11:16:00.002+07:002009-03-13T11:19:15.856+07:00วันนี้ มีคนมาสมัครงาน เข้าทีมของฝรั่งที่บริษัท ปรากฎว่า มากรอกรายละเอียดข้อมูลส่วนตัว แล้วก็กลับไปเลย... ได้ยินตอนแรกก็ตกใจ นึกว่าโดนอำ ที่ไหนได้ เรื่องจริงไม่อิงนิยาย ขำไม่ออกเลย คนๆนี้ พอเห็นข้อสอบ ก็ขอกลับ บอกว่าไม่พร้อม ไม่ได้เตรียมตัวมาเพื่อสอบเขียนโปรแกรมบน computer เค้านึกว่าเป็น paper test ไอ่เราก็นึกเสียดายแทน ไหนๆ ก็มาแล้ว ไม่ลองสู้ดูซักหน่อย แต่ก็เอาเหอะ เรายังเอาตัวเองไม่รอดเลยช่วงนี้ เฮ้อ... สาธุ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-407159619045030156?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-76463426233805171312009-03-12T11:36:00.004+07:002009-03-12T15:39:06.415+07:00ไม่ได้เขียนซะนาน มาเขียนซะหน่อย จากสัปดาห์ละ post มันกลายเป็นเดือนละ post ไปละ T_T <br /><br />ช่วงนี้เป็นไรไม่รู้ ตื่นมาตอนเช้าตลอด แล้วจะนอนต่อไม่หลับ ตอนกลางคืนก็เหมือนกัน ถ้ายังไม่เลยเที่ยงคืน จะนอนไม่หลับ สงสัยสมองทำงานอยู่ตลอดเวลา คิดโน่นคิดนี่ ทำให้นอนไม่หลับ เวลานอนหลับก็พักผ่อนได้ไม่เต็มที่ เนื่องจากสมองมันก็ยังทำงานอยู่<br /><br />เมื่อเช้าขับรถจะมาทำงาน ก็ขับมาเส้นทางเดิมนั่นแหละ ออกจากคอนโดมาเส้นวิภาวดี แล้วไป u-turn ที่ก่อนจะถึงแยกลาดพร้าว เพื่อที่จะไปขึ้นทางด่วนตรงประชาชื่น แต่... ดัน ขับเลย เพราะดันไปสะดุดสายตาเข้ากับป้ายใหญ่ๆ ที่เขียนว่า "สมบัติทัวร์" อยู่ใกล้ๆ ร้านอาหารพลอย คิดว่าคงเป็นอู่รถใหม่ ก็เลยคิดว่า ต่อไปก็ไม่ต้องเข้าไปหมอชิตแล้วถ้าจะขึ้นสมบัติทัวร์กลับบ้าน คงจะมาขึ้นตรงนี้ก่อนได้เลย รถจะได้ไม่ติด เพราะเห็นมันเขียนว่าขายตั๋วเอาไว้ด้วย... เจ้ากรรม ดันขับเลยทางออกทางขนาน... ซวยเลย ต้องวิ่งไปหลักสี่แล้ววิ่งแจ้งวัฒนะยาว จากที่จะถึงที่ทำงาน 9 โมง ถึง 10 โมงซะนิ... เฮ้อ ไม่น่ามัวแต่คิดเรื่องเรื่อยเปื่อยเลยตรู - -"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-7646342623380517131?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-78198695547148295642009-02-14T16:10:00.006+07:002009-02-21T20:21:46.559+07:00ตื่น...<br />ขับรถไปทำงาน...<br />ทำงาน...<br />ขับรถกลับบ้าน...<br />นอน...<br /><br />ชีวิตใน 5 วันที่ผ่านมา รู้สึกว่าทำไมมันหนีไปไม่พ้นไอ่ 5 ข้อข้างบนนี้เลยแฮะ<br /><br />วันนี้มาด้วยเรื่องของคน (อีกละ)<br /><br />ว่าด้วยเรื่องของการอยู่ร่วมกับคนอื่น อย่างมีความสุข การอยู่ร่วมกับคนอื่นนั้น จะต้องประกอบไปด้วยปัจจัยหลายๆ อย่าง ก่อนอื่น จะต้องทำความเข้าใจก่อนว่า "คนเราทุกคนล้วนเห็นแก่ตัว"<br /><br />ไม่มีใครที่รู้จัก "การให้" เป็นสิ่งแรก ทุกคนเกิดมา ล้วนเรียนรู้คำว่า "ได้รับ" เป็นสิ่งแรก<br /><br />ดังนั้นคนเราส่วนใหญ่ เรียนรู้การให้ด้วยการได้รับ เมื่อต้องการได้รับสิ่งใด ก็จะให้สิ่งนั้น หรือให้สิ่งอื่น ซึ่งเปรียบเสมือนสะพานไปยังจุดหมาย<br /><br />จากที่บอกไปว่า "คนบางคน" ก็รู้จักแต่การได้รับ และไม่คิดจะให้ ซึ่งการที่เราจะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับคนพวกนี้ได้อย่างสงบสุขนั้นคงจะต้องใช้เวลา เนื่องจากว่า บางคนอาจจะทำใจไม่ได้ ที่จะต้องโดนคนพวกนี้เอาเปรียบ หรือเจ้าคิดเจ้าแค้นหาทางเอาคืน โดนส่วนตัวแล้ว ผมชอบเลือกข้อหลังนะ แค้นๆ แล้วค่อยหาทางเอาคืน 555 แต่ก็พูดไปงั้นแหละ เอาเข้าจริงๆ ก็ทนเอา ถ้าไม่เหลืออดจริงๆ หรืออารมณ์ปี๊ดมันขึ้น คงไม่เลือกเอาคืน<br /><br />เพราะการเอาคืน หรือล้างแค้นนั้น ขึ้นอยู่กับกรณีไปครับ ถ้าโดนเอาเปรียบแบบนึงก็ใช้วิธีเอาคืนแบบนึง เฉพาะทางไป ไม่สามารถนำ pattern เดิมมาใช้ได้ :P<br /><br />แต่สมัยนี้ บางคนจากคนดีๆ ก็เปลี่ยนไปเป็นคนเห็นแก่ตัวได้นะ เนื่องจากสภาพแวดล้อม ทำให้ต้องดิ้นรน หรือ ต้องปากกัดตีนถีบเพื่อเอาชีวิตรอดให้ได้จากสังคม หรือคนรอบข้าง<br /><br />ถ้าเจอคนเห็นแก่ตัว ก็ขอให้หนีห่างครับ แล้วก็ทำใจ เนื่องจากคนพวกนี้มักจะมีความคิดแปลกๆ ไม่เหมือนใคร 555<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-7819869554714829564?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-44985480982628553432009-02-07T10:54:00.005+07:002009-02-07T14:39:58.343+07:00นิทานเรื่องนี้มีอยู่ว่า<br /><br />กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีฝูงมดอยู่รังหนึ่งประกอบไปด้วย นางพญามด มดใน มดสำรวจ มดงาน มดเด็ก ไข่มด<br />นิยานของมดแต่ละตัวคือ<br />พญามด - คอยดูแลความเป็นอยู่ของมดทุกตัวในรัง และออกไข่<br />มดใน - ดูแลพญามด<br />มดสำรวจ - ออกสำรวจพื้นที่สำหรับขยายพื้นที่และแหล่งอาหาร<br />มดงาน - ทำทุกอย่างตั้งแต่ แบกของ แบกพญามด ขนอาหาร ต่อสู้กับศัตรู<br />มดเด็ก - มดงานในอนาคต กำลังฝึกงาน และกิน...<br />ไข่มด - ความหวังของรังมด ยังไม่รู้ว่าจะออกมาเป็นอะไร<br /><br />ถ้าหากมดทุกตัวขยันทำงานตาม <span style="font-weight: bold;">หน้าที่</span> ของแต่ละตัว เหตุการณ์ก็จะสงบสุข ไม่มีอะไร แต่มีมดบางตัวไม่ทำงานตามหน้าที่ที่ควรจะทำ<br /><br />พญามดละเลยการดูแลมดในรัง วันๆ สนใจแต่ว่า จะขยายอนาเขตได้เท่าไหร่ จะหาอาหารได้เท่าไหร่<br />มดในเอาแต่ประจบประแจงพญามดและได้รับการปูนบำเน็จที่ดี<br />มดสำรวจพบเจอพื้นที่และแหล่งอาหารมากมายแต่กลับเก็บเอาไว้คนเดียว<br />มดงานทำงานหนักเหมือนเดิม ทุกวัน จนเกิดความเบื่อหน่าย ก็อู้งาน<br />มดเด็กกินอย่างเดียว ดูหนัง ฟังเพลง อ่านการ์ตูน<br />และ มดทุกตัว ต่างเฝ้าหวังว่า ไข่มด จะออกมาทำงานแทน และพวกเขาจะได้สบาย<br /><br />ซึ่งทุกๆ รังมด ก็มักจะมีมดประเภทนี้อยู่บ้าง ไม่มาก ก็น้อย<br /><br />มดงาน, มดสำรวจ และมดเด็ก ที่เห็นว่าตัวเองไม่มีความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน เนื่องจาก ทำงานเท่าไหร่ ก็ได้แต่ทำงานแบบเดิมไปเรื่อยๆ<br /><br />ก็เริ่มมีมดบางตัว... ได้เปลี่ยนตัวเข้าไปเป็นมดใน ไปประจบประแจงพญามด จนได้รับความไว้วางใจ และได้เลื่อนขั้นเป็นพญามด แต่เนื่องจากมดตัวนี้ไม่รู้จักหน้าที่ว่า พญามดหน้าที่คืออะไร จึงเกิดความวุ่ยวายขึ้น เนื่องจาก สั่งงานไม่เป็น ไม่รู้ว่าจะต้องควบคุมคนอื่นอย่างไร ทำเป็นอย่างเดียวคือ ประจบพญามด ทำให้มดงาน มดสำรวจ มดเด็กไม่มีความเชื่อมั่น และไม่ฟังคำสั่ง<br /><br />สุดท้ายมดตัวนี้จึงได้ตัดสินใจกลับไปทำงานแบบเดิม เนื่องจากเห็นว่า <span style="font-weight: bold;">หน้าที่ </span>ของตัวเองนั้นแท้จริงแล้วคืออะไร ถึงแม้จะมีความก้าวหน้า พญามดชื่นชม แต่ถ้าไม่ได้รับความเชื่อถือ และความไว้วางใจจากลูกน้อง ก็ไม่สามารถที่จะปฎิบัติหน้าที่ให้สำเร็จลุล่วงได้<br /><br />การเป็นมดงานที่ดีนั้น ง่ายกว่าการเป็นพญามดที่ดี เนื่องจากพญามดต้องคอยทำให้มดงานทั้งหลายทำงานได้ตามที่ตัวเองคิด ด้วยความสมัครใจ และไม่มีการต่อต้าน<br /><br />รังมดจะดีได้ ขึ้นอยู่กับมดทุกตัวรู้จัก<span style="font-weight: bold;">หน้าที่</span>ของตัวมันเอง :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-4498548098262855343?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-61077392346100053052009-01-27T22:42:00.002+07:002009-01-27T22:48:56.287+07:00เออ... แบบว่า เงินเดือนไม่ขึ้นอ่ะ... ฟังละหมดแรง<br /><br />ปีนี้จะเอาอะไรมาเป็นแรงจูงใจในการทำงานเนี่ย ไม่ได้ชอบหรอกนะ ทำงานแบบขอไปที ทำงานแบบอยู่ไปวันๆ แต่ ตอนนี้ไม่มีแรงบันดาลใจแล้วอ่ะ งานที่ทำตอนนี้ ให้พูดก็พูดว่า ทำเพราะชอบ ทำเพราะอยากมากกว่าแล้ว อะไรก็ได้ง่ายๆ ขอเป็น linux<br /><br />แต่คนเรามันต้องกินต้องใช้ง่ะ... เฮ้อ<br /><br />ค่าครองชีพมันขึ้นแล้วมันก็ไม่ลงซะด้วย<br /><br />เอาเป็นว่า ปีนี้ ถ้าไม่มีอะไรดีขึ้นเรื่องรายรับ เรื่องการงาน<br />ก็เอาตามรูปนี้ไปละกันนะ (วะ)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_VI4Rr5pegBo/SX8stEEmKfI/AAAAAAAAABM/rwwccIENjcE/s1600-h/development.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_VI4Rr5pegBo/SX8stEEmKfI/AAAAAAAAABM/rwwccIENjcE/s320/development.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296000839509748210" border="0" /></a><br /><br />ถือว่า ตามบุญตามกรรม เราทำกรรมมาเยอะ เลยไม่ได้อะไร...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-6107739234610005305?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-80357583808235589712009-01-24T08:52:00.002+07:002009-01-24T09:05:49.392+07:00เช้าวันเสาร์ ตื่นขึ้นมา... มองออกไปข้างนอก เอ๊ะ ทำไมขาวโพลน แปลกๆ เดินออกไปดูที่ระเบียง ใช่จริงๆ หมอกลงหนามาก ขาวไปหมด มองเห็นระยะใกล้ๆ ประมาณ 10-20 เมตรเอง นี่ถ้าเป็นเมื่อวาน (วันศุกร์) นี่ ตายแน่ๆ ต้องขับรถไปทำงานอีก ตอนนี้เริ่มมองเห็นตึกข้างๆ ลางๆ (SCB) สงสัยเป็นเพราะอากาศร้อนขึ้น ทำให้เกิดหมอก<br />นี่เห็นพยากรณ์บอกว่า อากาศจะร้อนขึ้น แล้วก็เย็นลงอีกในช่วง กพ. เฮ้อ อากาศ กทม ปีนี้แปลกๆ แฮะ ช่วงนี้ก็รู้สึกไม่ค่อยสบาย ปวดหัวตุ๊บๆ มึนๆ เหมือนเป็นไข้เลย<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-8035758380823558971?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-54974379347001745332009-01-21T12:09:00.000+07:002009-01-21T14:37:10.378+07:00เนื่องด้วย ช่วงนี้ ชอบบ่นกับตัวเองว่า เงินน้อย ไม่ค่อยมีตังใช้ อยากได้โน่นนี่ แต่ตังไม่พอ เพราะอะไร? ลองย้อนกลับมาดูตัวเองในวัยนี้ พอเริ่มได้เงิน ก็อยากได้ของใหม่ๆ แต่ไม่เคยลองมองย้อนกลับไปที่คนอื่น คนที่ลำบากกว่าเรา คนที่มีรายได้น้อยกว่าเรา คนที่วันๆ ต้องขึ้นรถเมล์มาทำงาน ห้องพักไม่มีแอร์ ไม่มีเงินที่จะกินอาหารดีๆ หรูๆ ขึ้นห้าง หรือแม้แต่แทบจะไม่มีเงินกินข้าว<br /><br />เริ่มมองเห็นตัวเองว่า ใช้จ่ายฟุ่มเฟือยในบางเรื่อง บางเรื่องก็ไม่รู้จักพอเพียง คนเราไม่เคยลำบาก มันก็ไม่รู้หรอกว่า ชีวิตมันแย่ขนาดไหน ทุกวันนี้ชีวิตลำบากไหม? ไม่ แต่คิดว่าถ้าเทียบกับหลายๆ คน เราก็โคตรสบาย ขับรถมาทำงาน อยู่แต่ในห้องแอร์ มีเงินกินข้าว มีเงินซื้อของ แต่ก็ยังไม่รู้จักพอ<br /><br />ชีวิตมีอะไรอีกเยอะแยะ... อย่าพึ่งคิดว่าวันนี้ดีที่สุด อาจจะมีแย่กว่า หรือ ดีกว่านี้ก็เป็นได้ :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-5497437934700174533?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-27912498389055787852009-01-18T10:50:00.000+07:002009-01-18T11:05:02.162+07:00ลืมตาดูโลก --> เรียนรู้ --> เรียนหนังสือ --> เรียนมหาลัย --> ทำงาน --> แก่ตาย<br /><br />จริงๆ แล้ว การทำงาน ก็เหมือนการเรียนอย่างหนึ่ง เป็นการเรียนรู้การใช้ชีวิต<br />สรุป ชีวิตคนเรา มันก็วนๆ อยู่กับการเรียนแหละเนอะ ว่าป่ะ<br /><br />ทุกวันนี้เห็นคนที่เรียนจบ แต่ไม่มีงานทำก็เยอะ มีหลากหลายประเภท<br />บางคนก็เลือกที่จะพอเพียง บางคนก็เลือกที่จะฟุ่มเฟือย<br />บางคนใช้ชีวิตยังไงก็ใช้แบบนั้น ไม่ปรับเปลี่ยน<br />บางคนก็รู้จักปรับเปลี่ยนเพื่อให้ใช้ชีวิตได้<br />ไม่ว่าจะเปลี่ยนจากดีขึ้นเป็นดีลง หรือดีลงเป็นดีขึ้น<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-2791249838905578785?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-38285863559733398712008-12-06T10:58:00.000+07:002009-01-18T11:04:46.908+07:00ตอนนี้กลับมา code c++ บน linux อีกครั้ง ซึ่งก็ได้รื้อกันยาวทีเดียว เพราะไม่ได้แตะมาปีนึงเต็มๆ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-3828586355973339871?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-89065628495727119102008-11-25T14:10:00.000+07:002008-11-25T20:56:10.387+07:00ตอนนี้ย้ายแล้วจ้า จาก Professional Service ของ Ardendo มาเป็น Software Developer ของ Vizrt :)<br /><br />อ๊ะๆ แต่อย่าพึ่งตกใจนะครับ แค่ย้ายแผนกเฉยๆ ยังไม่ได้ย้ายบริษัทหรือลาออกแต่อย่างใด Ardendo เป็นบริษัทในเครือของ Vizrt ครับ เป็นบริษัทที่ผม(เคย)ทำงานด้วยมา 1 ปีแล้ว แต่เนื่องจากเหตุผลหลายๆ ประการ ทำให้ตัดสินใจย้ายมาเป็น dev ของ RnD ดีกว่า<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-8906562849572711910?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-16776794979188930992008-11-14T10:42:00.001+07:002008-11-14T11:07:25.705+07:00ปกติวันศุกร์จะเป็นวันที่คนทำงานมีความสุขกัน เช่นเดียวกัน ผมก็เคยเป็นแบบนั้น แต่ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไป ทุกวันนี้ไม่มีความสุขเลย นั่งเขี่ย นั่งจิ้ม keyboard ไปวันๆ รอเวลาเลิกงาน กลับบ้าน นอน<br /><br />พึ่งผ่านพ้นการตัดสินใจทำอะไรห่ามๆ ตอนนี้ได้แต่รอ และอดทน และคงจะต้องทำอะไรเพื่อตัวเองอีกหลายอย่างมากมาย กลับมาศึกษา linux อีกครั้งหลังจากที่เล่นกับมันมานาน ไม่ได้จะใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ปกติเมื่อก่อน มีอะไรก็ google ละกัน หาได้หมด<br /><br />ตอนนี้อยากทำได้ถึงขั้นที่ว่า build from scratch โดยที่ไม่พึ่ง google ได้ พยายามต่อไปครับ (ท่อง และฝึกฝน จนจำได้)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-1677679497918893099?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4090229485303500672.post-26561548639386916392008-11-12T23:06:00.000+07:002008-11-14T11:06:55.854+07:00ไม่รู้คิดยังไง เขียน blog อีก... จริงๆ ส่วนใหญ่จะเขียนลงใน multiply มากกว่า เพราะเพื่อนๆ คนรู้จัก เล่นกันเยอะ เอาล่ะ เข้าเรื่องกันดีกว่า<br /><br />ตอนนี้มีเรื่องให้ต้องตัดสินใจ ซึ่งก็ได้คิดได้ทำลงไปแล้ว และจะยอมรับในผลของการกระทำที่ได้ตัดสินใจลงไป เริ่มรู้สึกว่า ต้องทำอะไรให้มันกระจ่างไม่คลุมเครือ ต้องกล้าเผชิญหน้ากับปัญหา เผชิญหน้ากับความเป็นจริง<br /><br />ความรู้สึกกลัวในตอนแรก ก็มี แต่พอคิดว่าไม่มีอะไรจะเสียแล้ว ก็จะมีความกล้าขึ้นมา สู้แบบหมาจนตรอก!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4090229485303500672-2656154863938691639?l=loggap.blogspot.com' alt='' /></div>gaphttp://www.blogger.com/profile/04749265542018177816noreply@blogger.com0